در قرآن فرستاده است بسوى پيغمبر ( ص ) . « يَصُدُّونَ عَنْكَ » 61 - طبرى : يعنى امتناع و خوددارى ميكنند از آمدن بحكومت نزد تو . « إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ » 62 طبرى : يعنى اگر بواسطه ى بحكومت طاغوت رفتن و رضاى به حكم او ، خداوند آنها را گرفتار كند باز هم توبه نميكنند و به خود نميآيند ، و در عوض اصلاح خود سوگند دروغ ياد ميكنند . فخر : در مقصود از « مُصِيبَةٌ » چند قول است : 1 - يعنى چون آن مصيبت به آنها رسيد كه عمر آن منافق را كشت و ياران و خويشانش براى دادخواهى حضور پيغمبر آمدند و گفتند : ما نظر بد نداشتيم كه بحكومت پيغمبر راضى نشديم و اين خويشاوند ما كه كشته شده است به منظور خوشرفتارى بود كه بحكومت نزد ديگرى رفت . 2 - ابو على جبّائى گفته است مقصود از مصيبت اهانتهائى است كه به آنها شد و در قرآن ياد شده است مثل آنكه پيغمبر ( ص ) بايشان فرمود : شما لياقت همكارى مسلمين را نداريد و با ما بجنگ نيائيد در اين آيه « لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً وَلَنْ تُقاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا » و باز در آيت ديگر كه بپيغمبر گفته شده است ، اگر آنها از بدرفتارى دست بر ندارند ، تو را وادار ميكنيم كه آنها را خوار كنى و از خود برانى در اين آيه « لَئِنْ لَمْ يَنْتَه الْمُنافِقُونَ . . . وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا ، مَلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا « . 3 - ابو مسلم اصفهانى گفته است يعنى : چه خواهد شد كه در دنباله ى بد رفتارى و نفاق گرفتار شوند و ناچار شوند و بيايند و سوگند ياد كنند . ابو الفتوح : گفته‌اند كه اين آيه براى عبد اللَّه بن ابى سلول است كه ، در جنگ بنى المصطلق چيزى گفت و سوره ى منافقين براى او نازل شد و رسوا شد و نزد - پيغمبر ( ص ) رفت و سوگند ياد كرد كه من از سخنم جز نيكى قصدى نداشتم ، و باز گفته‌اند : يعنى اين مصيبت كه چون مرگ او رسيد از پيغمبر ( ص ) پيراهنى خواست كه از عذاب جهنّم حفظش كند ، به او گفتند تو دروغ ميگوئى و او آمد و سوگند ياد كرد .